“Vandaag gaan jullie Barbeel vangen “

Een topdag op de Grensmaas

Mario was goed op dreef .

Vandaag gaan jullie Barbeel vangen “  Dat waren de gevleugelde woorden van onze visgids Henk Houben toen we elkaar zaterdag 7 september de handen schudden bij aankomst in het restaurant van de Visvijvers  Heioord. We hadden die voorspelling de afgelopen jaren wel eens eerder gehoord bij de start van de  jaarlijkse  Grensmaasdag. Een visdag die onderdeel uitmaakt van een uitwisselingsprogramma tussen VVC De Meivlieg en VVC Midden Limburg : ’s zomers gaan wij een dagje vissen in de Grensmaas en ’s winters komen zij een dagje snoeken  bij ons in Wilnis. Intussen een traditie.

Maar de afgelopen jaren wilde  het op de Grensmaas niet erg lukken. De vangsten bleven zeer beperkt. Om precies te zijn : in de afgelopen 6 jaren dat we op de Grensmaas hebben gevist, zijn er in het totaal door de Meivliegers  3 barbelen geland. En bij onze gastheren was het die dagen al niet veel beter. Onze Limburgse vrienden hadden daarom voorgesteld om de Grensmaasdag eens  te verschuiven van mei naar september. In die maand hadden ze met andere gasten het afgelopen jaar zeer goede ervaringen gehad. Zo gezegd zo gedaan en zo arriveerden we dus op 7 september met nieuwe kansen bij onze visvrienden in Limburg.  Ook het “Vandaag gaan jullie Barbeel vangen “ klonk overtuigender dan ooit tevoren en dat gaf de burger moed.

De omstandigheden waren  prima, geen rare dingen dit keer, het water stond laag en zou zo blijven en het zonnetje scheen regelmatig. We waren met een kleine ploeg van 4 man.  Onze visgids Henk zou bovendien de hele dag bij ons blijven om te helpen met het maken van de juiste rigs, om ons de juiste techniek van het barbeel vissen aan te leren, ons te helpen bij het landen van de vis, foto’s te maken en last but not least, om ons  mee te nemen naar de beste stekken. We wisten toen nog niet dat hij daar een hele dag druk mee zou zijn.

Onze super-visgids Henk Houben.

Na de koffie met vlaai vertrokken we rond 9.30 h naar de ochtend stek. Na een flink eindje rijden kwamen we bij een stek waar we de voorgaande jaren al vaker gestart waren . Maar nu kwamen we vanaf de Belgische kant. De plek was voor ons onherkenbaar omdat het karakteristieke eiland in het midden geheel weggespoeld was.  

Henk hielp ons allemaal eerst met de opbouw van de onderlijn ( 25 tot 35/00 fluorcarbon, loodhagels van 1,6 en 3 gr en 3 vliegen) . Daarna daalden we af naar de rivier. We visten daar vanaf een keienlandtong doorsneden door stroomversnellinkjes en tegen de oever aan de Belgische kant. De stek was zo’n 20 à 30 meter lang en langs de oever was het water wat dieper. Je kon de barbelen soms zien flanken.

 

De keienlandtong tegenover de Belgische oever. De tweede worp gelijk vis.

Ondergetekende was de gelukkige die bij de tweede worp de dag kon openen met een knoert van een Barbeel, gemeten 75 cm. Helaas was het dier voorzien van een grote bochel en daardoor niet erg fotogeniek. Maar dat mocht de pret niet drukken en na toch een foto mocht hij weer zwemmen. Daarna bleef het een tijdje rustig. Henk gebruikte die tijd om even verderop een stek te gaan bekijken. Maar die beviel hem niet en hij kwam snel weer terug. Intussen  hadden wij zo af en toe een aanbeet maar pas na een uurtje was Mario de tweede gelukkige die een Barbeel mocht landen. Dit keer zonder hulp van de gids want die was intussen de lunch aan het halen. En raad eens wat …   het was dezelfde gebochelde barbeel die Jan al eerder op de ochtend had gevangen.

 

De gebochelde barbeel die 2 x gevangen werd 1 keer door Jan en 1 keer door Mario

Na de lunch gingen wij nog even door met vissen terwijl Henk met de auto ging kijken  naar een betere stek. Een dik half uur later kwam hij ons halen om mee te gaan naar een plek die een heel stuk zuidelijker aan de Grensmaas lag. Het bleek een gouden greep !! Wat hebben wij daar fantastisch staan vissen !!!! Het werd een unieke dag.

We kwamen weer aan de Belgische kant aan en staken de rivier over om aan overzijde tegen de Nederlandse oever aan te gaan vissen. Ook hier was de stek niet veel langer dan tussen de 20 à 30 meter. Ging je te veel naar links dan ving je niets en ging je te veel naar rechts ving je ook  niets. Vanaf de plek waar wij kniediep in het water stonden, visten we het talud af dat naar het diepere water langs de oever liep. Het was  de hele middag één groot feest !

Toen Cees eenmaal de slag te pakken had ving hij 5 prachtige barbelen op rij.

 

Er gebeurde voortdurend iets. Henk gaf aanwijzingen bij het vissen, haken en drillen van de barbelen en hielp met scheppen en fotograferen. Een paar keer moest een van ons zelfs wachten om door Henk geholpen te worden omdat hij met de vorige nog niet klaar was. Meerdere malen heb ik twee hengels tegelijkertijd krom zien staan, ik geloof zelfs een keer drie tegelijk. Zo nu en dan had je worp na worp een aanbeet. Wat niet betekende dat we allemaal tientallen vissen vingen. Want lang niet alle aanbeten werden verzilverd en lang niet alle gehaakte vissen werden geland. Die grote barbelen zijn namelijk super sterk en het drillen duurde daarom ook behoorlijk lang. Ik schat dat minstens de helft van de gehaakte vissen uiteindelijk gelost werd. Enerzijds door het losschieten van de (gladde) haken en soms door lijnbreuk (en door- in mijn geval - het gebruik van verkeerde knopen !). Maar in alle gevallen had je dan al wel een mooie dril gehad.

Mario wist deze dag 7 mooie sterke jongens te verschalken.

Een van de adviezen van Henk was dat je tijdens het drillen van de vis langzaam achteruit moest lopen. Dit om de vis uit de stroming te trekken en in ondieper water te krijgen. Daar is de vis vervolgens makkelijker te drillen en te scheppen . Wat je echter dan wel moet doen is af en toe achterom kijken. In het heetst van de strijd vergat ik dat een keer  zodat ik achterover  over een grote steen struikelde en vervolgens bijna geheel  kopje onder ging. Maar … ik hield de hengel stevig omhoog , krabbelde snel op en riep “eerst  de vis” waarna de barbeel uiteindelijk toch geschept kon worden. De reservekleding die ik al jaren voor niets meesleep kwam dit keer bovendien nu eens goed van pas.

John en Jan vingen verspreid over de middag ieder 3 mooie krachtpatsers.

.

Helaas duurde de middag kort want om 16 uur stopten we om deze memorabele visdag passend af te sluiten in het Heioord restaurant dat een behoorlijk stukje noordelijker lag.. Dit keer hadden we daar geen problemen mee omdat we allemaal super enthousiast en zeer tevreden waren over deze zeer geslaagde visdag. Wat de vangsten betreft : we vingen met z’n vieren 18 barbelen (Mario 7, Cees 5 en John en Jan beide 3)  allemaal grote jongens van tussen de 65 en 75 cm.  

 

 Eén van ons verzuchtte aan het eind van de dag dat dit de mooiste visdag uit z’n hele vliegvis carrière tot nu toe was !

 

Epiloog

7  September, een memorabele visdag dus. Maar ook een dag waarop we mazzel hebben gehad want lang niet overal werd die dag goed gevangen. Een andere  groep vliegvissers, allemaal leden van de VVC Midden Limburg en onder hen een paar profs, visten die hele dag in de Grensmaas in Maaseik. Daar lagen de barbelen zichtbaar gestapeld.  Maar met z’n allen vingen zij er slechts 2 !  De barbelen daar wilden gewoon niet bijten.

Vissen blijft vissen. En hoe we ons best ook doen, we moeten nog maar zien of de Grensmaasdag 2020 ook weer zo’n succes wordt.  Maar we hebben heel veel geleerd, met zeer veel dank aan Henk Houben. En wat ons betreft wordt het volgend jaar weer een dag in september. Wij vieren hebben ons alvast  aangemeld.

Jan van Westerop

Google Maps